Αρχίζει να μυρίζει έντονα «κρίση κρατικού χρέους» στην Ευρώπη, για άλλη μία φορά…
Σε επίπεδα που δεν είχαν παρατηρηθεί εδώ και πάνω από μία δεκαετία εκτινάχθηκαν την Πέμπτη 2/10 τα spreads, τα credit default swaps (CDS) και το risk premium στα κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης, σε ένα έντονο déjà vu από τις ημέρες κορύφωσης της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους του 2010 (και του 2011... και του 2012... και του 2015).
Το sell-off προκλήθηκε λόγω της έντονης ανησυχίας σχετικά με τη δημοσιονομική και πολιτική κατάσταση της Γαλλίας, που, πέρα από την τοπική κοινωνική αναταραχή, αρχίζει να μεταδίδεται και σε άλλες αγορές.
Το spread στις αποδόσεις των διετών ομολόγων της Ιταλίας και της Γερμανίας σχεδόν διπλασιάστηκε στις 55 μονάδες βάσης, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ημερήσια αύξηση από το 2020, σε όρους τιμής κλεισίματος.

Η αντίστοιχη διαφορά για τη Γαλλία αυξήθηκε έως και κατά 22 μονάδες βάσης, τη μεγαλύτερη άνοδο από το 2012.
Εν τω μεταξύ, το spread μεταξύ των 10ετών γαλλικών OAT και των 10ετών γερμανικών Bunds έχει εκτιναχθεί στο 1,41%, το υψηλότερο επίπεδο από την ευρωπαϊκή κρίση κρατικού χρέους του 2012.
Ένας δείκτης του κινδύνου των γαλλικών ομολόγων σημείωσε ένα ακόμη ορόσημο αυτή την εβδομάδα, καθώς οι επενδυτές τοποθετήθηκαν ενόψει πολιτικών αναταράξεων το επόμενο έτος και της συνεχιζόμενης επιδείνωσης των δημόσιων οικονομικών της χώρας.
Το ευρέως παρακολουθούμενο spread μεταξύ των 10ετών αποδόσεων της Γαλλίας και της Γερμανίας αυξήθηκε κατά 14 μονάδες βάσης...

... στις 141 μονάδες βάσης - ήδη το υψηλότερο επίπεδο από το 2012.

Εν μέσω του sell-off στην αγορά ομολόγων, τα γαλλικά CDS έχουν υπερδιπλασιαστεί τον τελευταίο μήνα, καθώς αυξάνονται οι φόβοι για τη δημοσιονομική βιωσιμότητα της χώρας.

Το γαλλικό πιστωτικό ρίσκο δέχθηκε ισχυρό πλήγμα ενόψει της σημερινής παρουσίασης του γαλλικού προϋπολογισμού, ο οποίος προβλέπει μείωση του ελλείμματος στο 5% για το επόμενο έτος, έναντι του 5,4% που αναμένεται για φέτος.
Τι αναφέρει η Goldman Sachs
Σύμφωνα με τον οικονομολόγο της Goldman, Alex Stott, «σήμερα είναι απλώς η επίσημη παρουσίαση του προϋπολογισμού.
Δεν περιμένω να μάθω πολλά καινούργια σε σχέση με τη συνέντευξη που έδωσε ο Lecornu πριν από δύο εβδομάδες.
Η σημαντικότερη πληροφορία πιθανότατα θα είναι η αντιπρόταση του RN (Le Pen), η οποία αναμένεται την επόμενη Τρίτη και θα μας δώσει μια εικόνα για τις παραχωρήσεις που θα ζητήσουν σχετικά με το νομοσχέδιο, καθώς και για τα σχέδιά τους για την οικονομία εάν κερδίσουν τις εκλογές.
Όσον αφορά τη διαδικασία του προϋπολογισμού, περιμένω να είναι πολύ παρατεταμένη, ενδεχομένως να διαρκέσει μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου ή ακόμη και μέχρι τις αρχές του επόμενου έτους.
Αυτό που θα μπορούσε να επιταχύνει το χρονοδιάγραμμα είναι εάν η εντονότερη πίεση στις αγορές αναγκάσει τα πολιτικά κόμματα να καταλήξουν ταχύτερα σε συμβιβασμό».
Ο Alex έχει επίσης μοντελοποιήσει την πορεία του λόγου χρέους προς ΑΕΠ της Γαλλίας μεσοπρόθεσμα, με τη Goldman να εκτιμά ότι θα αυξηθεί στο 125% στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Με λίγα λόγια, το πρόβλημα με τη Γαλλία είναι ότι το μέσο επιτόκιο αναμένεται να αυξηθεί στο 3% από 2%.
Επίσης, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Goldman που βασίζονται στις αποτιμήσεις της αγοράς, το πρωτογενές δημοσιονομικό ισοζύγιο που απαιτείται για τη σταθεροποίηση του χρέους είναι +1% (επίπεδο που, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, η Γαλλία έχει σπάνια επιτύχει — βρίσκεται στο 95ο εκατοστημόριο της τελευταίας 35ετίας).
Σημειωτέον, αν χρησιμοποιηθούν τα επιτόκια της αγοράς, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη: θα απαιτούνταν πρωτογενές πλεόνασμα 2%, κάτι που δεν έχει επιτευχθεί ποτέ, καθώς μάλιστα έχουμε εκλογές και πολιτική αβεβαιότητα.
Όσο για το γιατί το spread OAT-Bund κινείται τώρα, ο Stott προσθέτει: «Οι τελευταίες συνεδριάσεις με διεύρυνση των spreads δεν προκλήθηκαν από κάποια θεμελιώδη νέα εξέλιξη.
Η εκτίμησή μας για την ανάπτυξη του τρέχοντος τριμήνου παραμένει σταθερή στο 0,1% εδώ και έναν μήνα, οι ειδήσεις για το έλλειμμα και τον προϋπολογισμό ήταν σύμφωνες με τις προσδοκίες και οι δημοσκοπήσεις ήταν επίσης σχετικά σταθερές.
Όμως, είναι σαφές ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα δύσκολο περιβάλλον στις αγορές, με τις κινήσεις στις τιμές της ενέργειας και στα επιτόκια, καθώς και με την εκλογική αβεβαιότητα.
Θα σημείωνα επίσης τη συζήτηση γύρω από την άνοδο του Mélenchon στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις του πρώτου γύρου.
Παρότι η προσομοίωσή μας δείχνει μικρή μεταβολή στην πιθανότητα να κερδίσει τον δεύτερο γύρο, η πρότασή του για ακύρωση του γαλλικού χρέους που κατέχει η Banque de France είναι ακριβώς το είδος του ακραίου σεναρίου που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες κινήσεις στις αγορές, ακόμη και αν η πιθανότητα νίκης του μεταβληθεί μόνο ελαφρώς».

Βίαιες κινήσεις
Οι σημερινές βίαιες κινήσεις σημειώθηκαν με τα γερμανικά ομόλογα να σημειώνουν ράλι, καθώς οι επενδυτές έσπευσαν στο «ασφαλέστερο» περιουσιακό στοιχείο της περιοχής (κάτι ειρωνικό για μια χώρα της οποίας ολόκληρος ο μεταποιητικός τομέας έχει αποδεκατιστεί από την Κίνα), εγκαταλείποντας σχεδόν όλα τα υπόλοιπα.
Περιέργως, οι αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών ομολόγων αυξήθηκαν επίσης, καθώς οι Ευρωπαίοι επενδυτές πωλούσαν αμερικανικούς τίτλους μαζί με τα ομόλογα της περιφέρειας - αν και το sell-off σταμάτησε τη στιγμή που έκλεισαν οι ευρωπαϊκές αγορές.

Η νευρικότητα υποδηλώνει ότι το sell-off στις γαλλικές αγορές, που προκλήθηκε από τη δυσκολία της χώρας να θέσει υπό έλεγχο τα εκτροχιασμένα δημόσια οικονομικά της, αρχίζει να περιορίζει τη διάθεση για ανάληψη ρίσκου ευρύτερα στις αγορές, όπως είχαμε επισημάνει για πρώτη φορά πριν από δύο μήνες στο άρθρο «Το σοκ του ελλείμματος των €107 δισ. της Γαλλίας: Η επόμενη κρίση χρέους της Ευρωζώνης».
«Η Γαλλία καταρρέει αργά αλλά σταθερά», δήλωσε ο Mike Riddell, επικεφαλής διαχειριστής του Strategic Bond Fund της Fidelity International.
«Αλλά σήμερα μοιάζει σαν να είναι η πρώτη ημέρα που οι ευρύτερες χρηματοπιστωτικές αγορές το αντιλήφθηκαν.»
Υπήρχαν επίσης ενδείξεις ότι οι αγορές αρχίζουν να αποτιμούν το κόστος που έχουν οι υψηλότερες αποδόσεις — οι οποίες σφίγγουν τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες — στην οικονομία.
Οι traders περιόρισαν σημαντικά τα στοιχήματά τους για το εύρος των περαιτέρω αυξήσεων επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και τα swaps δεν προεξοφλούν πλέον πλήρως τρεις ακόμη αυξήσεις κατά 25 μονάδες βάσης.
Ακόμη και την Τρίτη, η αγορά προεξοφλούσε τουλάχιστον τέσσερις ακόμη αυξήσεις.
«Η κίνηση των τιμών είναι πολύ ασυνήθιστη», δήλωσε ο Rohan Khanna, επικεφαλής ευρωπαϊκής στρατηγικής επιτοκίων στη Barclays.
«Μειώνουμε τις προσδοκίες μας για αυξήσεις επιτοκίων από την ΕΚΤ, κι όμως το σύμπλεγμα των κρατικών ομολόγων της ευρωζώνης — με εξαίρεση τη Γερμανία και την Ολλανδία — δέχεται sell-off.
Θυμίζει περιόδους κατά τις οποίες ο κατακερματισμός της αγοράς ομολόγων αποτελούσε μείζον ζήτημα, όπως κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης κρατικού χρέους.»
Με άλλα λόγια, θυμίζει την περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη βρισκόταν στο χείλος —ή είχε ήδη εισέλθει— σε μια κρίση χρέους.
Όπως σημειώνει το Bloomberg, επενδυτές και στρατηγικοί αναλυτές δήλωσαν επίσης ότι οι κινήσεις υποδηλώνουν πως hedge funds αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν θέσεις καθώς η αγορά κινήθηκε εναντίον τους και οι ζημιές συσσωρεύονταν.
«Ένα από τα αγαπημένα carry trades των hedge funds ήταν να διατηρούν short-dated γαλλικά ομόλογα έναντι swaps», πρόσθεσε ο Riddell της Fidelity. «Κάποιες από αυτές τις θέσεις πρέπει να έχουν μειωθεί τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά αυτό μοιάζει με capitulation, δηλαδή για μαζικό sell off από επενδυτές που εγκαταλείπουν μια θέση, συχνά μετά από μεγάλη πτώση.»
www.bankingnews.gr
Το sell-off προκλήθηκε λόγω της έντονης ανησυχίας σχετικά με τη δημοσιονομική και πολιτική κατάσταση της Γαλλίας, που, πέρα από την τοπική κοινωνική αναταραχή, αρχίζει να μεταδίδεται και σε άλλες αγορές.
Το spread στις αποδόσεις των διετών ομολόγων της Ιταλίας και της Γερμανίας σχεδόν διπλασιάστηκε στις 55 μονάδες βάσης, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ημερήσια αύξηση από το 2020, σε όρους τιμής κλεισίματος.

Η αντίστοιχη διαφορά για τη Γαλλία αυξήθηκε έως και κατά 22 μονάδες βάσης, τη μεγαλύτερη άνοδο από το 2012.
Εν τω μεταξύ, το spread μεταξύ των 10ετών γαλλικών OAT και των 10ετών γερμανικών Bunds έχει εκτιναχθεί στο 1,41%, το υψηλότερο επίπεδο από την ευρωπαϊκή κρίση κρατικού χρέους του 2012.
Ένας δείκτης του κινδύνου των γαλλικών ομολόγων σημείωσε ένα ακόμη ορόσημο αυτή την εβδομάδα, καθώς οι επενδυτές τοποθετήθηκαν ενόψει πολιτικών αναταράξεων το επόμενο έτος και της συνεχιζόμενης επιδείνωσης των δημόσιων οικονομικών της χώρας.
Το ευρέως παρακολουθούμενο spread μεταξύ των 10ετών αποδόσεων της Γαλλίας και της Γερμανίας αυξήθηκε κατά 14 μονάδες βάσης...

... στις 141 μονάδες βάσης - ήδη το υψηλότερο επίπεδο από το 2012.

Εν μέσω του sell-off στην αγορά ομολόγων, τα γαλλικά CDS έχουν υπερδιπλασιαστεί τον τελευταίο μήνα, καθώς αυξάνονται οι φόβοι για τη δημοσιονομική βιωσιμότητα της χώρας.

Το γαλλικό πιστωτικό ρίσκο δέχθηκε ισχυρό πλήγμα ενόψει της σημερινής παρουσίασης του γαλλικού προϋπολογισμού, ο οποίος προβλέπει μείωση του ελλείμματος στο 5% για το επόμενο έτος, έναντι του 5,4% που αναμένεται για φέτος.
Τι αναφέρει η Goldman Sachs
Σύμφωνα με τον οικονομολόγο της Goldman, Alex Stott, «σήμερα είναι απλώς η επίσημη παρουσίαση του προϋπολογισμού.
Δεν περιμένω να μάθω πολλά καινούργια σε σχέση με τη συνέντευξη που έδωσε ο Lecornu πριν από δύο εβδομάδες.
Η σημαντικότερη πληροφορία πιθανότατα θα είναι η αντιπρόταση του RN (Le Pen), η οποία αναμένεται την επόμενη Τρίτη και θα μας δώσει μια εικόνα για τις παραχωρήσεις που θα ζητήσουν σχετικά με το νομοσχέδιο, καθώς και για τα σχέδιά τους για την οικονομία εάν κερδίσουν τις εκλογές.
Όσον αφορά τη διαδικασία του προϋπολογισμού, περιμένω να είναι πολύ παρατεταμένη, ενδεχομένως να διαρκέσει μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου ή ακόμη και μέχρι τις αρχές του επόμενου έτους.
Αυτό που θα μπορούσε να επιταχύνει το χρονοδιάγραμμα είναι εάν η εντονότερη πίεση στις αγορές αναγκάσει τα πολιτικά κόμματα να καταλήξουν ταχύτερα σε συμβιβασμό».
Ο Alex έχει επίσης μοντελοποιήσει την πορεία του λόγου χρέους προς ΑΕΠ της Γαλλίας μεσοπρόθεσμα, με τη Goldman να εκτιμά ότι θα αυξηθεί στο 125% στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Με λίγα λόγια, το πρόβλημα με τη Γαλλία είναι ότι το μέσο επιτόκιο αναμένεται να αυξηθεί στο 3% από 2%.
Επίσης, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Goldman που βασίζονται στις αποτιμήσεις της αγοράς, το πρωτογενές δημοσιονομικό ισοζύγιο που απαιτείται για τη σταθεροποίηση του χρέους είναι +1% (επίπεδο που, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, η Γαλλία έχει σπάνια επιτύχει — βρίσκεται στο 95ο εκατοστημόριο της τελευταίας 35ετίας).
Σημειωτέον, αν χρησιμοποιηθούν τα επιτόκια της αγοράς, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη: θα απαιτούνταν πρωτογενές πλεόνασμα 2%, κάτι που δεν έχει επιτευχθεί ποτέ, καθώς μάλιστα έχουμε εκλογές και πολιτική αβεβαιότητα.
Όσο για το γιατί το spread OAT-Bund κινείται τώρα, ο Stott προσθέτει: «Οι τελευταίες συνεδριάσεις με διεύρυνση των spreads δεν προκλήθηκαν από κάποια θεμελιώδη νέα εξέλιξη.
Η εκτίμησή μας για την ανάπτυξη του τρέχοντος τριμήνου παραμένει σταθερή στο 0,1% εδώ και έναν μήνα, οι ειδήσεις για το έλλειμμα και τον προϋπολογισμό ήταν σύμφωνες με τις προσδοκίες και οι δημοσκοπήσεις ήταν επίσης σχετικά σταθερές.
Όμως, είναι σαφές ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα δύσκολο περιβάλλον στις αγορές, με τις κινήσεις στις τιμές της ενέργειας και στα επιτόκια, καθώς και με την εκλογική αβεβαιότητα.
Θα σημείωνα επίσης τη συζήτηση γύρω από την άνοδο του Mélenchon στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις του πρώτου γύρου.
Παρότι η προσομοίωσή μας δείχνει μικρή μεταβολή στην πιθανότητα να κερδίσει τον δεύτερο γύρο, η πρότασή του για ακύρωση του γαλλικού χρέους που κατέχει η Banque de France είναι ακριβώς το είδος του ακραίου σεναρίου που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες κινήσεις στις αγορές, ακόμη και αν η πιθανότητα νίκης του μεταβληθεί μόνο ελαφρώς».

Βίαιες κινήσεις
Οι σημερινές βίαιες κινήσεις σημειώθηκαν με τα γερμανικά ομόλογα να σημειώνουν ράλι, καθώς οι επενδυτές έσπευσαν στο «ασφαλέστερο» περιουσιακό στοιχείο της περιοχής (κάτι ειρωνικό για μια χώρα της οποίας ολόκληρος ο μεταποιητικός τομέας έχει αποδεκατιστεί από την Κίνα), εγκαταλείποντας σχεδόν όλα τα υπόλοιπα.
Περιέργως, οι αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών ομολόγων αυξήθηκαν επίσης, καθώς οι Ευρωπαίοι επενδυτές πωλούσαν αμερικανικούς τίτλους μαζί με τα ομόλογα της περιφέρειας - αν και το sell-off σταμάτησε τη στιγμή που έκλεισαν οι ευρωπαϊκές αγορές.

Η νευρικότητα υποδηλώνει ότι το sell-off στις γαλλικές αγορές, που προκλήθηκε από τη δυσκολία της χώρας να θέσει υπό έλεγχο τα εκτροχιασμένα δημόσια οικονομικά της, αρχίζει να περιορίζει τη διάθεση για ανάληψη ρίσκου ευρύτερα στις αγορές, όπως είχαμε επισημάνει για πρώτη φορά πριν από δύο μήνες στο άρθρο «Το σοκ του ελλείμματος των €107 δισ. της Γαλλίας: Η επόμενη κρίση χρέους της Ευρωζώνης».
«Η Γαλλία καταρρέει αργά αλλά σταθερά», δήλωσε ο Mike Riddell, επικεφαλής διαχειριστής του Strategic Bond Fund της Fidelity International.
«Αλλά σήμερα μοιάζει σαν να είναι η πρώτη ημέρα που οι ευρύτερες χρηματοπιστωτικές αγορές το αντιλήφθηκαν.»
Υπήρχαν επίσης ενδείξεις ότι οι αγορές αρχίζουν να αποτιμούν το κόστος που έχουν οι υψηλότερες αποδόσεις — οι οποίες σφίγγουν τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες — στην οικονομία.
Οι traders περιόρισαν σημαντικά τα στοιχήματά τους για το εύρος των περαιτέρω αυξήσεων επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και τα swaps δεν προεξοφλούν πλέον πλήρως τρεις ακόμη αυξήσεις κατά 25 μονάδες βάσης.
Ακόμη και την Τρίτη, η αγορά προεξοφλούσε τουλάχιστον τέσσερις ακόμη αυξήσεις.
«Η κίνηση των τιμών είναι πολύ ασυνήθιστη», δήλωσε ο Rohan Khanna, επικεφαλής ευρωπαϊκής στρατηγικής επιτοκίων στη Barclays.
«Μειώνουμε τις προσδοκίες μας για αυξήσεις επιτοκίων από την ΕΚΤ, κι όμως το σύμπλεγμα των κρατικών ομολόγων της ευρωζώνης — με εξαίρεση τη Γερμανία και την Ολλανδία — δέχεται sell-off.
Θυμίζει περιόδους κατά τις οποίες ο κατακερματισμός της αγοράς ομολόγων αποτελούσε μείζον ζήτημα, όπως κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης κρατικού χρέους.»
Με άλλα λόγια, θυμίζει την περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη βρισκόταν στο χείλος —ή είχε ήδη εισέλθει— σε μια κρίση χρέους.
Όπως σημειώνει το Bloomberg, επενδυτές και στρατηγικοί αναλυτές δήλωσαν επίσης ότι οι κινήσεις υποδηλώνουν πως hedge funds αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν θέσεις καθώς η αγορά κινήθηκε εναντίον τους και οι ζημιές συσσωρεύονταν.
«Ένα από τα αγαπημένα carry trades των hedge funds ήταν να διατηρούν short-dated γαλλικά ομόλογα έναντι swaps», πρόσθεσε ο Riddell της Fidelity. «Κάποιες από αυτές τις θέσεις πρέπει να έχουν μειωθεί τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά αυτό μοιάζει με capitulation, δηλαδή για μαζικό sell off από επενδυτές που εγκαταλείπουν μια θέση, συχνά μετά από μεγάλη πτώση.»
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών